Trip to Inner Mongolia

14 Oct

Dear all,

It is slightly over one month since we arrived in Beijing. Time really flies! On Sunday (3 October) we went in an organized trip to the autonomous region of Inner Mongolia.  That was an experience by itself! Well we got there by bus mainly with German and some Danish students (somehow we stuck a little more with the Danish, but the overall mood was great). The traffic in and around Beijing was really crammed, especially in the week of national holiday.. oh… we still wonder how it comes and they don’t have serious accidents every 5 minutes.. Or maybe they have but they never finish in the news?! But despite that we all were very anxious and impatient to get to our destination. Well, while we were driving we noticed that in every corn field there were people working on harvesting with all their family (or this is how it seemed to me..) under the sun I guess for more than 8 hours and I wondered why in Albania or in Greece people from a long time ago stopped working in the fields, which now are standing as desert fields full only of thorns..By the way Genti was reminded of his fair share of that kind of work in his village, years ago when it was still the case.

After driving quite a long way, practically the whole day, with a lunch break in between, we made it to the grasslands.. well here I should state that Genti and I had no idea about the program of the trip , cause the guy who was in charge to let us know by mail, somehow forgot.. Anyhow we could not care less, after all we wanted to be surprised J but when we arrived to this place with a beautiful abstract scenery it was soo… cold.. so COLD that we wished we were a bit more prepared. However, we survived it, even the whole evening that we slept with six people in a tent (Genti, I and the Danes), a kind of damp, round tent, that the people of the grasslands used to sleep in. It was a certainly a great feeling and experience, the sky was so bright there and you could see sooo many stars and the Milky Way!! The people there welcomed us with some traditional rites, a mix in fact between tradition and touristic expectations, but hey, probably that is how globalization affects life in different corners of the globe. We had a traditional dinner there with lamb cooked their traditional way, and other food with different tastes and various ways of cooking, and in the (next) morning we even tried tea with milk and salt. Their kind of coffee for morning. When the welcome dinner and evening was coming to its end the hosts gave us a spectacular show under the stars and the (freezing) night with women and men dressed in traditional costumes, singing folk songs and dancing nice and harmonious rhythms… I was wondering how they could be so lightly dressed when I almost could not feel my ears from the cold… At the end of the event they gave us a spectacular show with fireworks!! The amount of those fireworks and the time they lasted was amazing!! Like a fairy tale: fireworks in a bright sky full of stars. I liked that a lot.  The night was very difficult to sleep adding that the blankets were kind of wet and cold, so we rested for few hours, (well some of us slept too-> Genti apparently has a thick skin!). As I said we were with six in one tent, that made it cozy but not that warm as I thought in the first place..:)

We all stood up early morning to catch the first light of the sun in the grassland.. And yes! the sun , well did not made us feel much warmer as I thought but its first light transformed the former pink , blue, hazy and mystic landscape (which I admired and photographed many times) into a bright lively place, cause everyone by 6:30 had woken up…

In our second day in grassland some of us had the choice to go horse riding or walking in the huge grassland, where the final destination a kind of a shelter for the horseman, was the place to try traditional candies made out of milk and admire customs of the region.. I did the one hour trip by foot since I discovered upon seating on one, that horse riding in a Mongolian (semi)wild horse was not a good idea. It goes without saying that Genti did the trip with the horse. Somehow the horse was not very fond of the Albanian master and tried many times to throw him on the ground, but apparently with no success! The sudden acceleration and the missteps by the horse proved a piece of cake for the experienced Albanian jockey (well, he was complaining a lot the next day about his back, but hey, nobody forced him to ride the horse) 🙂

After this particular experience we moved on with our group to the desert of Gobi. The trip was quite tiring since the traffic was crammed after an accident causing the main road to be closed, but after all this obstacle made us go from the rural areas of the North China and see some of their villages. Nevertheless we made it into the desert… transformed into a big sand amusement park… which was something new and funny for us but certainly not what he had expected… We learnt that this is the beginning of the dessert and that’s the only way for one to get a taste of it since the desert of Gobi is not inhabited. The part of desert we saw and experienced had its beautiful abstract scenery and its saturated full bright colors. The time flew really fast and after a unique experience with roller coaster in the desert and camel riding among other amusement events we had to move back to our hotel a comfortable and convenient place, a day and night contrast with the cold rounded tent. 🙂

Next morning we had to say goodbye to our new friends and wish them a nice continuation of the trip since they were continuing their trip to another town while me and my Genti had decided to stay and explore a bit more the capital of Inner Mongolia before we go back to Beijing. Hohhot is the name of the capital, an indeed is a very hot place from all aspects. I found it extremely appealing by night with all these lights lit the buildings with the bright colors and the Islamic architecture. This particular architecture and also the old neighborhood with the old traditional Chinese building and the old market, where we were the only pale faces walking around, make this city very charming. It was also the beautiful weather which made the place seem wider and more spacey, so it brought in my mind aura of Mediterranean landscapes mixed together with Asiatic myths and intoxicating aromas about the east and its dynasties , occupied from danger secretes and vivid passions…ah…in moments like those I find myself incurably romantic…!

Well, here I will finish my story guys before I make it very tiring for you.. I have started writing it three days ago and in the meanwhile we did some more sightseeing of Beijing. So the new updates to be continued in the next Issue 🙂 I already have the feeling that three months are certainly not enough to see enough of this place, to do a descent traveling around it and to work on projects. So we have to cut off some of those initial plans, but wisely… The good news is that expenses here and travelling are quite cheep so we are going to take advantage of it. The other good news is that we are both full of ideas and inspiration for making work and new collaborations that we have to fight to make everything fit. We see who going win at the end; usually time has the bigger sword as a friend of ours says! Anyhow, I hope us and not the time which while flying away waves at us with an ironic smile saying: you had to better calculate your chances and you priorities…In any case every day is a new experience for both Genti and I, both for our work and our getting to know the place better…

With lots of love and warm hugs from the still nicely warm Beijing,

Lila and Genti



Përmbledhje e shkurtër e opinionit këshillëdhënës të 22 korrikut 2010 nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në rastin e Kosovës

24 Jul

Si zakonisht Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë trajtoi fillimisht çështjen nëse ajo kishte juridiksion në këtë rast dhe nga ana tjetër nëse duhet të ushtronte diskrecionin e vet dhe të refuzonte t’i përgjigjej pyetjes së shtruar nga Asambleja e Përgjithshme (paras. 17-48). Kjo pjesë është mjaft interesante për faktin se sqaron kompetencat e Asamblesë së Përgjithshme dhe marrëdhëniet e saj me Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara. Pasi gjeti se kishte juridiksion dhe se nuk kishte asnjë arsye bindëse për të mos u përgjigjur, Gjykata iu kthye qëllimit dhe kuptimit të pyetjes për të cilin kërkohej opinioni i saj. Duke rikujtuar se në disa raste të mëparshme ajo kishte lëvizur nga gjuha e përdorur në pyetje kur kjo nuk ishte e formuluar në mënyrë adekuate, Gjykata vlerësoi se në këtë rast pyetja e paraqitur nga Asambleja e Përgjithshme ishte formuluar qartë.

Qëllimi dhe kuptimi i pyetjes së shtruar

Në shqyrtimin e pyetjes Gjykata deklaroi se (para. 51):
“Pyetja është e ngushtë dhe specifike; ajo i kërkon Gjykatës për një opinion nëse shpallja e pavarësisë është në pajtim me të drejtën ndërkombëtare apo jo. Ajo nuk pyet për pasojat ligjore të asaj deklarate. Në veçanti, nuk pyet nëse Kosova ka arritur të jetë shtet apo jo. As nuk pyet për vlefshmërinë ose efektet juridike të njohjes së Kosovës nga ato shtete të cilat e kanë njohur atë si shtet të pavarur.”
Siç e vuri në dukje Gjykata, pyetja nuk kërkonte që ajo të merrte një pozicion në atë nëse e drejta ndërkombëtare i jepte të drejtë Kosovës të shpallte pavarësinë e saj në mënyrë të njëanshme ose, aq më tepër, në se e drejta ndërkombëtare në përgjithësi i jep të drejtë subjekteve të gjendura brenda një Shteti për t’u shkëputur në mënyrë të njëanshme nga ky i fundit. Kështu, Gjykata e la mënjanë çështjen e vetëvendosjes dhe shkëputjes (ndarjes) dhe u fokusua në atë nëse shpallja e pavarësisë së Kosovës kishte shkelur të drejtën ndërkombëtare. Kjo zgjedhje e Gjykatës është kritikuar nga gjykatës të veçantë si Gjyqtari Sima (Gjermani).

Sfondi faktik që çoi në Deklaratën e Pavarësisë të 17 shkurtit 2008 (paras. 57-77)

Duke përcaktuar se shpallja e pavarësisë të 17 shkurtit 2008 duhet konsideruar në kontekstin faktik që çoi në miratimin e saj, Gjykata përshkroi shkurtimisht karakteristikat përkatëse të kuadrit të miratuar nga Këshilli i Sigurimit për të siguruar administrimin e përkohshëm të Kosovës, përkatësisht, rezolutën 1244 (1999) të Këshillit të Sigurimit dhe rregulloret e shpallura bazuar në të nga Misioni i Përkohshëm i Kombeve të Bashkuara në Kosovë. Gjykata pastaj vazhdoi me një përshkrim të shkurtër të zhvillimeve në lidhje me të ashtuquajturin “proces për statusin përfundimtar” në vitet para miratimit të shpalljes së pavarësisë, para se t’i kthehej ngjarjeve të 17 shkurtit 2008.
Identiteti i autorëve të shpalljes së pavarësisë (paras. 102-109)

Sipas Gjykatës, identiteti i autorëve të shpalljes së pavarësisë ishte një çështje në gjendje të ndikonte në përgjigjen ndaj pyetjes nëse kjo deklaratë ishte në përputhje me ligjin ndërkombëtar. Duke konsideruar karakteristika të caktuara të tekstit të Deklaratës dhe rrethanat e miratimit të saj Gjykata arriti në përfundimin se, duke marrë të gjithë faktorë së bashku, autorët e shpalljes së pavarësisë të 17 shkurt 2008 nuk kishin vepruar si një prej Institucioneve të Përkohshme të Vetëqeverisjes në kuadër të Kornizës Kushtetuese, por si persona që vepruan së bashku në cilësinë e tyre si përfaqësues të popullit të Kosovës jashtë kuadrit të administratës së përkohshme.

Pyetja nëse Deklarata e Pavarësisë është në përputhje me të Drejtën Ndërkombëtare (paras. 77-121)

Gjykata shqyrtoi së pari disa pyetje në lidhje me ligjshmërinë e deklaratave të pavarësisë sipas ligjit të përgjithshëm ndërkombëtar, përkundër sfondit në të cilin kjo pyetje do të konsiderohej, dhe si Rezoluta e Këshillit të Sigurimit 1244 (1999) duhej kuptuar dhe zbatuar. Pas përcaktimit të kornizës së përgjithshme, Gjykata iu kthye rëndësisë ligjore të rezolutës 1244 (1999) të Këshillit të Sigurimit, dhe konsideroi nëse rezoluta kishte krijuar rregulla të veçanta, dhe detyrime pasuese, sipas të drejtës ndërkombëtare në fuqi për çështjet e ngritura nga ana e kërkesës dhe nëse kishte ndonjë ndikim mbi ligjshmërinë e shpalljes së pavarësisë të 17 shkurtit 2008.

Ligji i përgjithshëm ndërkombëtar (paras. 79-84)

Gjykata vlerësoi se gjatë shekujve të tetëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë dhe në fillim të shekullit të njëzetë, ka pasur raste të shumta të deklaratave të pavarësisë, shpesh të kundërshtuara fuqishëm nga ana e shtetit nga i cili ishte duke u shpallur pavarësia. Në asnjë rast, megjithatë, praktika shtetërore si një e tërë nuk sugjeron që akti i shpalljes së deklaratës ishte konsideruar si në kundërshtim me ligjin ndërkombëtar. Përkundrazi, praktika shtetërore gjatë kësaj periudhe qartësisht drejton në përfundimin se e drejta ndërkombëtare nuk përmbante ndalimin e deklaratave të pavarësisë. Gjatë gjysmës së dytë të shekullit XX, e drejta ndërkombëtare e vetëvendosjes u zhvillua në mënyrë të tillë që të krijojë një të drejtë për pavarësi për popujt e territoreve të jo-vetëqeverisura dhe të popujve të ndodhur nën nënshtrim të huaj, dominim dhe shfrytëzim.

Në shqyrtimin e pretendimit se ndalimi i deklarimeve të njëanshme të pavarësisë është i nënkuptuar në parimin e integritetit territorial, Gjykata vlerësoi se fushëveprimi i parimit të integritetit territorial është i kufizuar në sferën e marrëdhënieve mes Shteteve. Gjykata gjithashtu konfirmoi se nuk ka ndalim të përgjithshëm kundër deklarimeve të njëanshme të pavarësisë që mund të nxirret nga praktika e Këshillit të Sigurimit; me përjashtim rasteve kur kjo deklaratë bazohet në përdorimin e paligjshëm të dhunës ose shkelje të tjera flagrante të normave të së drejtës të përgjithshme ndërkombëtare, në veçanti atyre me karakter detyrues (jus cogens). Gjykata saktësoi se në kontekstin e Kosovës, ndryshe nga ai i Qipros, Këshilli i Sigurimit nuk e ka marrë këtë pozicion. Sipas Gjykatës, e drejta e përgjithshme ndërkombëtare nuk përmban një ndalim të aplikueshëm të deklaratave të pavarësisë, pra shpallja e pavarësisë së Kosovës të 17 shkurt 2008 nuk e shkel të drejtën e përgjithshme ndërkombëtare.

Rezoluta e Këshillit të Sigurimit 1244 (1999) dhe Korniza Kushtetuese e UNMIK-ut (paras. 85-121)

Gjykata vuri në dukje se asnjë nga pjesëmarrësit në këtë rast nuk e kishte vënë në diskutim faktin se rezoluta 1244 (1999), e cila merret specifikisht me situatën në Kosovë, është pjesë e ligjit relevant për këtë situatë. Më tutje, Gjykata theksoi se Korniza Kushtetuese e derivon forcën e saj detyruese nga karakteri detyrues i rezolutës 1244 (1999) dhe kështu nga e drejta ndërkombëtare. Në këtë kuptim ajo ka karakter juridik ndërkombëtar.
Më tutje Gjykata vuri në dukje tre karakteristika të dallueshme të rezolutës 1244, relevante për të dalluar objektin dhe qëllimin e saj. E para, rezoluta 1244 (1999) themeloi një prani ndërkombëtare civile dhe të sigurisë në Kosovë me autoritet të plotë civil dhe politik dhe përgjegjësi të vetme për qeverisjen e Kosovës. Së dyti, zgjidhja e mishëruar në rezolutën 1244 (1999), domethënë, zbatimi i një administrate të përkohshme ndërkombëtare territoriale, ishte projektuar për qëllime humanitare: të siguronte një mjet për stabilizimin e Kosovës dhe për rivendosjen e një rendi themelor publik në një zonë të përfshirë në krizë. Së treti, rezoluta 1244 (1999) në mënyrë të qartë themeloi një regjim të përkohshëm; ajo nuk mund të kuptohet sikur vuri në vend një kornize institucionale të përhershme në territorin e Kosovës. Kjo rezolutë mandatoi UNMIK-un vetëm për të lehtësuar zgjidhjen e dëshiruar të negociuar për statusin e ardhshëm të Kosovës, pa paragjykuar rezultatin e procesit negociues. Gjykata kështu konkludoi se objekti dhe qëllimi i rezolutës 1244 (1999) ishte krijimi i një regjimi të përkohshëm, të veçantë juridik, i cili, përveç në atë masë që ai shprehimisht e ruante atë, e zëvendësonte rendin ligjor serb, dhe që synonte në stabilizimin e Kosovës, dhe që ishte projektuar për ta bërë këtë në një bazë të përkohshme.
Duke qenë se e kishte saktësuar më parë identitetin e autorëve të shpalljes së pavarësisë, Gjykata iu kthye pyetjes nëse veprimi i tyre në shpalljen e deklaratës ishte në kundërshtim me ndonjë ndalesë përmbajtur në rezolutën e Këshillit të Sigurimit 1244 (1999) ose me Kornizën Kushtetuese të miratuar në bazë të saj (paras. 110-121).
Së pari, Gjykata vërejti se Rezoluta e Këshillit të Sigurimit 1244 (1999) është projektuar në thelb për të krijuar një regjim të përkohshëm për Kosovën, me qëllim për të kanalizuar procesin afatgjatë politik për të vendosur statusin e saj përfundimtar. Rezoluta nuk përmban ndonjë dispozitë që ka të bëjë me statusin final të Kosovës ose me kushtet për arritjen e saj. Kështu, sipas Gjykatës, Rezoluta 1244 (1999) nuk e përjashton deklaratën e shpalljes së pavarësisë të 17 shkurtit 2008 për shkak se dy instrumentet veprojnë në nivele të ndryshme: për dallim nga rezoluta 1244 (1999), shpallja e pavarësisë është një përpjekje për të përcaktuar përfundimisht statusin e Kosovës.
Së dyti, duke iu kthyer çështjes se kujt i adresohet rezoluta 1244 (1999) e Këshillit të Sigurimit, Gjykata vendosi se nuk kishte asnjë shenjë në tekstin e rezolutës se Këshilli i Sigurimit kishte për qëllim të vendosë një detyrim të veçantë për të vepruar ose një ndalim nga veprimi, drejtuar aktorëve të tjerë. Gjykata arriti në përfundimin se, kjo pjesë e rezolutës 1244 (1999) të Këshillit të Sigurimit nuk mund të interpretohet për të përfshirë një ndalim, i adresuar në mënyrë të veçantë për autorët e deklaratës së 17 shkurtit 2008, kundër deklarimit të pavarësisë. Gjykata vlerësoi përkatësisht se kjo rezolutë e Këshillit të Sigurimit nuk ka ndaluar autorët e deklaratës së 17 shkurtit 2008 që të miratojnë shpalljen e pavarësisë nga Republika e Serbisë. Prandaj, shpallja e pavarësisë nuk e shkel Rezolutën 1244 (1999) të Këshillit të Sigurimit.
Në fund Gjykata u kthye në pyetjen nëse shpallja e pavarësisë të 17 shkurt 2008 ka shkelur Kornizën Kushtetuese miratuar nën kujdesin e UNMIK-ut. Duke gjetur se shpallja e pavarësisë të 17 shkurtit 2008 nuk ishte miratuar nga Institucionet e Përkohshme të Vetëqeverisjes, dhe as që ishte një akt që kishte për qëllim të hynte në fuqi, ose në të vërtetë hynte në fuqi, në kuadër të rendit juridik në të cilin operonin Institucionet e Përkohshme, Gjykata vlerësoi se shpallja e pavarësisë nuk e shkelte as Kornizën Kushtetuese të 2001-it.

Përfundim i përgjithshëm (para. 122)

Duke konstatuar se miratimi i shpalljes së pavarësisë të 17 shkurt 2008 nuk e shkel ligjin e përgjithshëm ndërkombëtar, rezolutën 1244 (1999) të Këshillit të Sigurimit  ose Kornizën Kushtetuese, Gjykata deklaroi se si pasojë, miratimi i kësaj shpalljeje nuk shkel asnjë rregull në fuqi të së drejtës ndërkombëtare.

Dispozitivi – Këshilla e Gjykatës për Asamblenë e Përgjithshme

Gjykata vendosi unanimisht se kishte juridiksion për të dhënë mendimin këshillues të kërkuar.
Me nëntë vota pro dhe pesë vota kundër ajo vendosi që të pajtohet me kërkesën për të dhënë një mendim këshillimor.
Me dhjetë vota pro dhe katër kundër Gjykata vendosi se:
Është e mendimit se shpallja e pavarësisë së Kosovës të miratuar më 17 shkurt 2008 nuk ka shkelur ligjin ndërkombëtar.

Dr. Gentian Zyberi

Utrecht, Hollandë

Këshilltar ligjor dhe koordinator i ekipit ligjor të Shqipërisë.

Rasti i Kosovës para Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë – 8 tetor 2008 – 22 korrik 2010

14 Jul

Rasti ‘Përputhja me të Drejtën Ndërkombëtare e Deklaratës së Njëanshme të Pavarësisë nga Institucionet Provizore të Vetëqeverisjes së Kosovës’ filloi me miratimin më datë 8 tetor 2008 nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara të rezolutës 63/3 të një kërkese për një opinion këshillimor nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë. Rezoluta e sponsorizuar nga Serbia u miratua me 77 vota në favor, 6 kundër (përfshirë Shqipërinë) dhe 74 abstenime. Pyetja e parashtruar para Gjykatës nga Asambleja e Përgjithshme është: ‘A është Deklarata e Njëanshme të Pavarësisë nga Institucionet Provizore të Vetëqeverisjes së Kosovës në Përputhje me të Drejtën Ndërkombëtare?’. Me datë 22 korrik, në ora 3 pasdite, Presidenti i Gjykatës, Gjykatësi Hisashi Owada, do të lexojë opinionin këshillimor të Gjykatës në një seancë publike.

Një numër i konsiderueshëm shtetesh kanë marrë pjesë në procedurat ligjore para Gjykatës në lidhje me këtë rast. Kështu, në fazën e parë të procedurës me shkrim 37 shtete, përfshirë Kosovën, paraqitën deklaratat e tyre para Gjykatës. Në fazën e dytë që përfundoi me datë 17 korrik 15 shtete, përfshirë Kosovën, dorëzuan komentet e tyre mbi deklaratat me shkrim paraqitur gjatë fazës së parë. Për fazën me gojë fillimisht u paraqitën pranë Sekretarisë së Gjykatës 31 shtete, përfshirë Kosovën. Më pas, 2 shtete, përkatësisht Laosi dhe Bahreini, u tërhoqën. Paraqitja e argumentave me gojë para Gjykatës nuk do të ishte edhe faza e fundit e procedurës së paraqitjes së argumentave në lidhje me këtë çështje nga shtetet e interesuara, pasi tre nga gjykatësit parashtruan pyetjet e tyre ndaj pjesëmarrësve në këtë proces  në fund të kësaj faze. Ndryshe nga të gjitha dokumentat e tjerë të cilët janë në faqen e internetit të Gjykatës Ndërkombëtare, përgjigjet e shteteve ndaj këtyre pyetjeve nuk janë vendosur akoma në këtë faqe.

Gjyqtari Koroma (Sierra Leone) shtroi këtë pyetje: “Është pretenduar se e drejta ndërkombëtare nuk e ndalon shkëputjen e një territori nga një shtet sovran. A mundet që pjesëmarrësit në këto procedura ta drejtojnë Gjykatën në parimet dhe rregullat e së drejtës ndërkombëtare, nëse ka ndonjë, të cilat, jashtë kontekstit kolonial, lejojnë shkëputjen e një territori të një shteti sovran pa pëlqimin e këtij të fundit?” Gjyqtari Bennouna (Marok) bëri këtë pyetje: “A kanë bërë fushatë që më parë autorët e shpalljes së njëanshme të pavarësisë nga Institucionet e Përkohshme të Vetëqeverisjes në Kosovë, gjatë zgjedhjeve të nëntorit 2007 për Kuvendin e Institucioneve të Përkohshme të Vetëqeverisjes në Kosovë, në bazë të gatishmërisë së tyre për të shpallur njëanshmërisht, pas zgjedhjes, pavarësinë e Kosovës, apo të paktën a e parashtruan ata para votuesve të tyre shpalljen e njëanshme të pavarësisë së Kosovës si një alternativë për veprimet e tyre në të ardhmen?” Gjyqtari Cançado Trindade (Brazil) pyeti: “Rezoluta e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara 1244 (1999) i referohet, në paragrafin e saj 11(a), “autonomisë substanciale dhe vetëqeverisjes në Kosovë”, duke marrë në konsideratë të plotë Marrëveshjen e Rambujesë. Në kuptimin tuaj, cili është kuptimi i kësaj reference në Marrëveshjen e Rambujesë? A ka një influencë kjo për çështje të vetëvendosjes dhe / apo ndarjes? Nëse po, cilat janë parakushtet që një popull të kualifikohet për shtet, në kuadrin e regjimit ligjor të përcaktuar nga Rezoluta e Këshillit të Sigurimit 1244 (1999)? Dhe cilat janë parakushtet faktike për konfigurimin e një  ‘populli’, dhe të drejtës së tij për shtet, nën të drejtën e përgjithshme ndërkombëtare?

Si fillim duhet sqaruar se pozicioni i Shqipërisë në këtë rast është që Deklarata e Pavarësisë nuk ka qenë e njëanshme pasi ajo është shpallur në konsultim dhe bashkëpunim me aktorë kyç në procesin e negocimit të statusit përfundimtar të Kosovës. Po ashtu, kjo Deklaratë është adoptuar nga përfaqësuesit legjitim dhe të zgjedhur në mënyrë demokratike si shprehje e pushtetit konstituiv të popullit të Kosovës dhe jo nga Institucionet Provizore të Vetëqeverisjes së Kosovës, ashtu si është pretenduar nga Serbia dhe përkrahësit e saj. Po ashtu, Shqipëria dhe Franca kanë kundërshtuar edhe juridiksionin e Gjykatës për të dhënë një opinion këshillimor në këtë rast.

Disa nga argumentat e paraqitur nga Shqipëria gjatë procedurës ligjore përpara Gjykatës në mbështetje të së drejtës së autoriteteve legjitime dhe demokratike të Kosovës për ta shpallur pavarësinë e Kosovës janë:

1. Rezoluta 1244(199) e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara qëllimisht e ka lënë të hapur mënyrën e rregullimit të statusit përfundimtar të Kosovës. Po ashtu, pas Deklaratës së Pavarësisë së Kosovës me datë 17 shkurt 2008, as Këshilli i Sigurimit, as Përfaqësuesi Special i Sekretarit të Përgjithshëm, dhe as Asambleja e Përgjithshme nuk e kanë dënuar apo marrë ndonjë veprim në kundërshtim me këtë deklaratë.

2. Populli i Kosovës është i njohur si i tillë në disa dokumenta nga disa organizma duke përfshirë edhe nga Organizata e Kombeve të Bashkuara dhe për rrjedhojë gëzon të drejtën për vetëvendosje nën të drejtën ndërkombëtare. Kjo e drejtë për t’u ndarë nga Serbia dhe për të qenë shtet i pavarur është bazuar ndër të tjera në rrethanat e veçanta që shoqërojnë këtë rast, ku ndër të tjera janë veçuar shkelja të drejtës së brendshme të vetëvendosjes nga Serbia me heqjen e autonomisë në 1989; shkeljet masive dhe të rënda të të drejtave të njeriut bazuar në politika diskriminuese publike shtetërore për një periudhë dhjetëvjeçare, që kulminuan në fushatën masive të spastrimit etnik në 1998-1999; si dhe  pamundësinë e arritjes së një marrëveshjeje të pranueshme nga të dyja palët gjatë një procesi të gjatë negocimesh, kryesuar nga Përfaqësuesi Special i Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, z. Ahtisaari.

3. Kjo Deklatë Pavarësie nuk është as në tejkalim të kompetencave të përfaqësuesve të zgjedhur në mënyrë demokratike të popullit të Kosovës dhe as në shkelje të normave detyruese të së drejtës ndërkombëtare.

4. Parimi i integritetit territorial nuk është i aplikueshëm në këtë rast, pasi ai aplikohet vetëm ndërmjet shteteve dhe nuk përfshin edhe proceset e brendshme që zhvillohen brenda një shteti. Kështu, Kosova, bazuar ndër të tjera edhe në të drejtat që ka gëzuar si një pjesë konstitutive e ish Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë në bazë të Kushtetutës së 1974-ës, mund dhe ka ushtruar të drejtën e shkëputjes nga Serbia.

5. E drejta ndërkombëtare në vetvete nuk e rregullon procedurën e miratimit të aktit të shpalljes së pavarësisë së një populli, formën e tij, apo ligjshmërinë e tij, përveç ndalimit në rastin e ndërhyrjes nga jashtë nga një shtet tjetër dhe kur një shpallje e tillë vjen në kundërshtim me norma detyruese të së drejtës ndërkombëtare. Rasti i Kosovës nuk bie nën asnjërën nga dy kategoritë e fundit.

Shqipëria i ka kërkuar Gjykatës që të deklarojë që Deklarata e Pavarësisë e Kosovës e 17 shkurtit 2008 është në përputhje të plotë me të drejtën ndërkombëtare.

Përveç këtyre argumentave që u përmendën më sipër Shqipëria ka paraqitur para Gjykatës një sërë argumentash të tjerë që janë përfshirë në komentet me shkrim në prill dhe korrik 2009, në argumentat me gojë paraqitur me datë 2 dhjetor 2009, dhe në përgjigjen e saj ndaj pyetjeve të shtruara nga gjyqtarët në fund të fazës me gojë. Të gjitha këto argumenta si dhe dokumentat përkatës ku ato janë ekspozuar janë të hapura për publikun e gjerë në faqen e internetit të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë në .

Personalisht shpresoj që ky opinion këshillimor, i cili nuk është ligjërisht i detyrueshëm për shtetet anëtare të Kombeve të Bashkuara, të kontribuojë në forcimin e paqes dhe sigurisë në rajonin e Ballkanit si dhe përmirësimin e marrëdhënieve mes Kosovës dhe Serbisë. Megjithatë, shenjat e dhëna në vijimësi nga Beogradi duket se autoritetet serbe në vend që të pranojnë realitetin dhe të ulen në bisedime të nevojshme dhe me interes reciprok me autoritetet kosovare, mbeten të fokusuara në mbajtjen e një gjendjeje të tensionuar në Kosovë, gjë e cila nuk i shërben paqes dhe sigurisë në Ballkan, marrëdhënieve të fqinjësisë së mirë, si dhe marrëdhënieve ndëretnike në Kosovë.

Hello world!

15 Dec

Welcome to This is your first post. Edit or delete it and start blogging!